Lyse øyeblikk


Leyfið börnunum

Ég fór í messu í morgunn, sem er ekki í frásögum færandi nema fyrir það að þetta var óhefðbundin helgistund í meira lagi. Full of hot air. Bókstaflega í formi blaðra og sápukúlna. þetta var endapunkturinn á
krílasálmanámskeið
sem Guðný og Diljá hafa staðið fyrir undanfarnar vikur. Guðþjónustan öll var sniðin að þörfum kornabarna. Látið börnin koma til mín … osfrv.
Ég er viss um að fullorðnu kirkjugestirnir hafi fyllst þakklæti, lotningu og gleði ekki síður en í venjulegri messu. Blöðrur og sápukúlur eru góðar fyrir sálina óháð aldri. Og í brosi brjóstmylkings skynjar maður nærveru skaparans.
Þessi námskeið eru vonandi komin til að vera, sem sóknarnefndarformaður ætla ég allavega að leggja mitt á vogarskálina til að svo megi verða.
Á námskeiðunum eru börnin og foreldrarnir leitt saman inn í heim tónlistar, hreyfingar, skynjunnar. Rólega og notalega í þeirri kyrrð og andakt sem fylgir kirkjuskipinu fá börnin að hlusta á hljóðfæri og hreyfa sig í takt við rödd pabba og mömmu. Yfir öllu hvílir kyrrð og ró. Þetta er með gáfulegri tilboðum til foreldra ungra barna sem ég hef kynnst lengi.

Ég gef ekki endilega mikið fyrir þá barnamenningu sem er í boði kringum okkur. Margt er gott og vandað að vísu, en margt finnst mér varla við hæfi barna. Mér finnst svo mikið lagt upp úr hamagangi og látum, hraða og gargi. Persónurnar í barnamyndunum kallast á. ERUÐ ÞIÐ EKKI Í STUÐI KRAKKAR!!!!!?????
Komum og görgum, stöppum, skjótum.
Það er allt svo upptrekt og virðist ganga út á að kremja út úr úttauguðum börnunum a laugh a minute.

Er það þetta sem börn þurfa á að halda í dag? Ég held ekki.
Kyrrð.
Ró.
Að fá að sitja kyrr í handarkrika pabba og skoða myndir í bók.
Að láta mömmu breiða yfir sig og raula fyrir sig á kvöldin.
Að upplifa þögn. Að einbeita sér að einu lagi í einu.
Kirkjan er góður staður til þess.


Orgeltónleikar

Eitt af því sem ég er virkilega þakklát fyrir í þessu lífi er að hafa lært að njóta góðrar listar. Bókmennta, leiklistar, tónlistar, myndlistar. Það hefur auðgað líf mitt no end.
Hver þarf að fara í heimsreisu til að upplifa stórkostlega hluti og öðlast lífsreynslu þegar maður getur skroppið í Langholtskirkju eina kvöldstund og gert það? Continue reading


9 Comments

STAR TREK XI

At last. At long last.
A new StarTrek movie. I am, and always will be, a nerd. I cannot get enough of this. The entire family attended avidly on opening night. As a matter of course.

It was a thoroughly successful effort. They managed to sow this new patch seamlessly into the fabric of Trek. The Characters were totally believable as younger versions of the cast from the 60ties.

Though I didn´t remember Sulu to be quite so proficient.
And this new Chekov was much more fun.

And what´s with Spock and Uhura ..???

I will now watch the original series with new eyes.

22


Man on wire

Ég for í bío í gær með Stinu og Sæu. Þökk sé Grænum Biódögum í Háskólabíó.
Áhugaverðar myndir, ekki bara þetta venjulega Hollywood stuff.
Við sáum óscarsverðlaunamyndina Man on Wire. Um Phillipe Petit, línugöngukarlinn, sem gekk á línu milli turnana tvo í New York (blessuð sé minning þeirra)

Undarleg mynd um undarlegan mann. Hann fékk þessa áráttu í hausinn sem krakki að hann ætlaði að gera þetta. Þá var ekki einu sinni búið að byggja turnana.
Það þurfti að skipuleggja atburðinn eins og um meiriháttar bankarán var að ræða. Að koma tonn af græjum óséð upp í báða turnana, strekkja vírinn eftir allra eðlisfræðilegum reglum og leggja svo lífið að veði.

Þetta er sjálfhverfasta manneskja sem ég hef séð.
Enda sátu vinir hans eftir með sárt ennið þegar giggið var afstaðið.
But it was a beautiful heist


Die Welle

I went to the movies yesterday. For the second day in a row. That happens once every ten years or so.
I went with Kristín and we saw the German movie Die Welle.
Based on a true story I believe.
About an experiment made in a German High School. I teacher wanted to teach his students about autocracy by staging an example.
His students, heirs of the Third Reich, believed that autocracy was unthinkable in their modern world. But he managed in the span of one project-week to create a full-blown autocratic group: Die Welle.
An interesting experiment with a dramatic conclution.
You cannot fuck with peoples feelings and social patterns without doing some damage.

A provoking movie.
And you have to ask yourself, is this a German thing? This need to march in line.
I do not see it happening i Iceland. Icelanders being so aggressively individualistic.


Nytt testamente

aaJeg har lest ut nytestamentet mitt.
Bokstavelig talt lest det i fillebiter.
I dag ramlet det fra hverandre for godt, jeg kan bare glemme å prøve å lime det sammen igjen.
Jeg må ha et nytt testamente.
Jeg har en haug med bibler på ymse språk. Skinnbind og gullkant.
Men de er egentlig mest til pynt, de duger ikke til daglig bruk. Jeg pleier å streke under og skrive og herje med mine bruksbibler, så de må helst være egnet til det.
Det som nå er utlest, var flott. Porøst papir sem egnet seg til å skrive på.
Det var uinnbundet, illustrert med tittelen God nytt. Og jeg har skrevet mange kommentarer og kloke ord inni der. Hva skal jeg gjøre nå? Continue reading