Lyse øyeblikk


Af sérkennilegum fílum og öðrum samviskuföngum.

Gísli Sigurðsson íslenskufræðingur sagði mér einu sinni ágætan brandara. Hann var um þegar aðildarlönd Sameinuðu þjóðanna ætluðu að heiðra fílinn með útgáfu skemmti- og fræðirita honum til vegsemdar. Þjóðverjar riðu á vaðið með stóran doðrant nefndan Das Leben des Elefantes – Erster Teil. Frakkar sömdu L´amour d´Éléphant. Bretar gáfu út How I shot my first Elephant. Bandaríkjamenn lögðu fram How to make Elephants bigger and better. Danir gáfu út Elefanten på 31 forskellige måder – en kogebog. Svíar komu með Elefanten och dens Sociala Problem. Framlag norðmanna var Norge og vi nordmenn. Frá Íslandi komu Þættir af sérkennilegum fílum.

Mér datt þessi saga í hug í morgunn yfir blöðunum þegar ég sá að hinn sérkennilegi fíll Bobby Fischer væri orðinn íslendingur. Fréttin þakti hálfa forsíðu blaðs allra landsmanna undir stríðsfyrirsögn og aðalleiðari blaðsins tók málið fyrir. Allur þessi hasar í kringum þennan sérkennilega fíl kemur mér ákaflega íslenskt fyrir sjónir.

Hvað er málið með þennan mann? Hvað hefur hann gert til að verðskulda að löggjafarþing íslendinga komi saman og leggi heiður sinn og starfskrafta í að setja sérstakar reglur í hans þágu? Að dæma af þeim fáum orðum sem ég hef heyrt hann segja er hann óvenjulega sjálfhverfur, tillitslaus, fordómafullur og arrogant.

Mér finnst það samt mjög athyglisverð leið sem Alþingi hefur fundið þarna til að aðstoða og jafnvel frelsa samviskufanga úti í heimi. Nú bið ég spennt eftir framhaldinu.

Ég legg til að menn beiti sér næst af jafnmiklum íslenskum dugnaði í máli Aung San Suu Kyi friðarverðlaunahafa. Ég er næstum því sannfærð um að hennar málstaður sé jafngóður og Bobby Fischer. Hún er að vísu laus úr 6 ára stofufangelsi, en býr enn við mjög skertu ferðafrelsi og mannréttindum. Ef hún fengi íslenskan ríkisborgararétt gæti hún hugsanlega ferðast frjálst um heiminn og lagt góðum málum lið.
Ef hún vildi þiggja íslenskt ríkisfang yrði það landi og þjóð til mikils sóma. Og þjóðin ætti allt í einu 2 Nobelsverðlaunahafa ..

Áfram Ísland!


Izzard on Broadway

I went to see Eddie Izzard yesterday. He is my favorite comedian. Not only is he funny, he is witty and sarcastic. His jokes are firmly grounded in an extensive knowledge of varied subjects and the audience needs to be well informed. My kind of humor. I went with Kristján and my three oldest children and lots of their friends. I looked forward to it.
The whole family enjoys his work and some of his phrases have become lingo in our home. When I am serving cake I have been known to offer “cake .. or death?” Or to refere to Europe as “the Place where History comes from”.

Initially I was shocked when he appeared on stage looking like an ordinary person. I had expected the executive-transvestite-routine and had to do a quick reset in my brain – which of course is no problem for such an adept mind…
He commanded the audience right from the beginning, very solid in his work. He did a routine on insects, managing to go on for ten minutes about your regular housefly. His timing is a work of art. I think he overdid a bit on the sound effects, but what the hell … the majority of the audience was in their tweens.
His references were well chosen. I only spotted two that did not automatically go home with everyone. One reference to Marcel Marceau and one to the brigde on the River Kwai. That one didn´t ring a bell with me either, so …

His jokes can be piercing, but never hurtful or demeaning. He does not elevate himself on the expence of others. You can sense an underlying respect for his “victims”. His language is nuanced and varied and his finest tool along with his timing. He also has considerable actingskills which he uses i his hilarious “dialogues”.
I enjoyed myself. Laughing is important. Guys like Eddie make the world a better place.